Wij danken de schrijfster Anneke Kuys, Rasclub Maine Coon, voor het beschikbaar
stellen van deze tekst.
Hypertrofische Cardiomypathie* , ook wel HCM genaamd, is een hartafwijking die aangetroffen
wordt bij alle katten, ongeacht of deze nu wel of niet een stamboom hebben,
dus zowel bij raskatten als huis- tuin en keukenkatten.
* Cardio staat voor hart en myopathie voor spieraandoening.
Het hart is een pomp die de bloedcirculatie in het lichaam verzorgt. Net als
bij mensen heeft het hart van een kat vier kamers; de rechter boezem, de
rechter kamer, de linkerboezem en de linkerkamer.
De rechter boezem ontvangt bloed van diverse grote aderen en stuwt dit naar
de rechterkamer. Door het samentrekken van de rechterkamer wordt het bloed
naar de longslagader gepompt vanwaar het door beide longen stroomt. Hierbij
wordt het bloed van zuurstof voorzien, vervolgt zijn weg naar de linkerboezem
en van daar naar de linkerkamer waar het door samentrekking in de grote
lichaamslagader of aorta wordt gepompt. Hiervandaan stroomt het bloed door
de verschillende organen om zich via de holle aders weer te verzamelen in
de rechterboezem. De hartkleppen zorgen er voor dat het bloed maar één
kant uit kan en verhinderen dat het terugstroomt.
Bij HCM zijn de spieren van de wand van de linkerkamer in dikte toegenomen
(hypertrofie). Dit veroorzaakt een toenemende verstijving in de linkerkamer
waardoor die zich niet efficiënt kan vullen. Bovendien wordt de
ruimte in de linkerkamer steeds kleiner, met als gevolg dat minder bloed
rond gepompt wordt en de ruimte in de linkerboezem vergroot. Hierdoor
ontstaat o.a. een vergrootte kans op trombose. Door een drukstijging
in de linker boezem neemt de druk in de longvaten toe, wat leidt tot
vochtophoping in de longen en de borstkas. Tevens kan bij HCM een verdikking
van de spieren waarmee de hartkleppen bevestigd zijn optreden en een
abnormale beweging van de hartkleppen, ook wel SAM (Systolic Anterior
Motion) genaamd, ontstaan.
Symptomen
Het is heel goed mogelijk dat een kat niet of nauwelijks symptomen vertoont.
Het eerste symptoom kan een plotselinge dood zijn. Klassieke voorbeelden
hiervan bij mensen zijn jonge sporters die tijdens de uitoefening van
hun sport plotseling neervallen.
De volgende klachten zijn mogelijk:
- slechte eetlust
- benauwdheid
- versnelde ademhaling
- verlamming van de achterpoten
- hartruis.
Opgemerkt
moet worden dat niet iedere hartruis een teken van HCM is en niet bij alle
gevallen van HCM een hartruis (via een stethoscoop) kan worden gehoord.
Diagnose
Aangezien de symptomen heel subtiel kunnen zijn, is de enige betrouwbare
methode voor het opsporen van HCM het maken van een echocardiogram, of bij
overlijden een autopsie.
Katten die aan HCM gestorven zijn hebben meestal een relatief groot hart
met een vergrote linker boezem. De diagnose HCM wordt daarbij vastgesteld
als andere mogelijkheden die vergelijkbare symptomen kunnen veroorzaken
(zoals verhoogde schildklierwerking) zijn uitgesloten. In het algemeen wordt
HCM aangetroffen bij katten jonger dan 5 jaar (maar het kan ook op latere
leeftijd voorkomen). Bij Maine Coons is deze afwijking wel aangetroffen
bij kittens op de leeftijd van 6 maanden, maar gebruikelijk is rond de 2
jaar. Ook het geslacht kan een rol spelen. Bij katers wordt deze afwijking
meestal op jongere leeftijd vastgesteld dan bij poezen. Daarnaast is opvallend
dat bij katten, waarbij op zeer jonge leeftijd HCM wordt vastgesteld, er
meestal sprake is van een agressievere vorm, waarbij de levensverwachting
zeer kort is.
Behandeling
Er is geen genezing mogelijk, maar medicijnen kunnen HCM katten soms nog
wel 6 jaar in leven houden! De behandeling varieert naar gelang de symptomen
en kan bestaan uit het geven van vochtafdrijvers, middelen die de hartwerking
verbeteren of die de kans op trombose verminderen en een hartondersteunend
dieet. Stress moet zoveel mogelijk worden vermeden.
Vererving
Men gaat er van uit dat HCM autosomaal dominant vererft. Autosomaal houdt
in dat het niet uitmaakt of het van de moeder of de vader komt, dominant
betekent dat al één ouder dit hoeft te vererven.
Van HCM wordt gezegd dat het een variabele expressie heeft met een incomplete
penetratie. Niet alle katten met HCM hebben dezelfde verschijnselen; ook
is er een grote variatie in de wijze waarop HCM zich ontwikkelt. Er zijn
ook katten die HCM vererven en zelf helemaal geen verschijnselen vertonen.
De leeftijd waarop bij katten HCM wordt vastgesteld zegt niets over de leeftijd
waarop dit mogelijk bij het nageslacht zou kunnen voorkomen.
Testen
Er is dan ook geen 100% garantie dat een kat die middels een echo is getest
op HCM dit inderdaad niet heeft of vererft. Het is een momentopname, maar
de enige testmogelijkheid zolang er nog geen DNA-test is. De huidige methode
biedt in ieder geval wel de mogelijkheid om die katten die positief testen
uit de fok te halen.In 1993, toen wetenschappers bij de mens een HCMgen
(beta cardiac myosine) gevonden hadden en daarin diverse afwijkingen veroorzakende
mutaties in ontdekten, was er goede hoop dat een DNA-test niet ver weg meer
was. Echter dit gen bleek bij de kat niet de boosdoener te zijn. Het onderzoek
naar de betrokken genen is zeer tijdrovend, maar de laatste tijd is daar
wel vooruitgang in. Er zijn inmiddels meer menselijke HCMgenen gevonden
en die worden allemaal vergeleken. Het is heel goed mogelijk dat HCM bij
katten door meerdere genen veroorzaakt wordt en dat die per ras zelfs kunnen
verschillen. Dit zou een verklaring kunnen zijn voor de verschillende verschijningsvormen
van HCM.Voor het maken van een echo is meestal geen narcose nodig. Het onderzoek
duurt ca. een half uur. Er wordt een kleine plek bij de oksel kaal geschoren.
Bij een halflangharig kat als de Maine Coon valt die meestal niet op en
hoeft dan ook geen beletsel te vormen om de kat op shows uit te brengen.
(In Amerika worden zelfs wel onderzoeken naar HCM op een kattenshow georganiseerd!)
In de HCM-richtlijnen van de MCBFA wordt aanbevolen om alle fokkatten te laten
testen op HCM voordat ze voor de fok worden gebruikt, te beginnen op de
leeftijd van 1 jaar en dit jaarlijks te herhalen. Gezien het feit dat katers
een grotere invloed hebben op het fokbestand en bij hen de afwijking zich
op een jongere leeftijd ontwikkelt, wordt zelfs aangeraden om dit elke zes
maanden te doen. Afgeraden wordt om poezen te laten testen op HCM tijdens
de zwangerschap of de zoogperiode omdat dan een verkeerde indruk kan ontstaan.
Daarnaast wordt geadviseerd om 'gepensioneerde' fokkatten te testen om een
helikopterblik op het fokprogramma van de fokker te verkrijgen. Vanzelfsprekend
geeft dit alleen maar een goed beeld als dit over meerdere generaties wordt
gedaan.
Er zijn in Nederland een aantal fokkers die hun fokkatten jaarlijks al dan
niet vanaf een bepaalde leeftijd testen. Daarnaast zijn er ook fokkers die
helemaal niets doen of alleen testen indien daar een directe aanleiding
voor is zoals de diagnose van HCM bij een familielid van hun kat. Men kan
zich af vragen of het het risico waard is om met katten te fokken die een
direct familielid, zoals een ouder, hebben waarbij HCM is geconstateerd.
Er is namelijk geen leeftijdsgrens waarop men zeker kan zijn dat een kat
HCM-vrij is. Gezien het grote aantal Maine Coons dat in Nederland alleen
al bij Felikat elk jaar wordt geboren (in 2001 waren dit er 650!) moet het
mogelijk zijn om een ander fokdier te vinden zonder dat dit ten koste van
de genetische diversiteit gaat. Belangrijk is natuurlijk wel dat u zich
er van gewist dat in de achtergrond van dit dier geen HCM bekend is.
Voor het laten maken van een echocardiogram kunt u kiezen uit de onderstaande
radiologen / specialisten.
De kosten hiervan bedragen ca. € 50 - € 77 per kat.
Om een indruk te krijgen wat u te wachten staat bij het laten maken van een echo kunt u
in het Nederlands hier een kijkje nemen : Echografie.
of in het Engels op de website: http://www.tricks.demon.nl/healthCheck.htm
U ziet hier o.a.
- checken hart met stethoscoop
- scheren ( hoeveel haar gaat er nu af?)
- positie van de kat tijdens de echo
- afbeelding van het scherm
Net als bij FIP (en alle
andere voorkomende ziekten en erfelijke aandoeningen) is het belangrijk dat
alle fokkers open over dit onderwerp zijn en niet anderen gaan beschuldigen.
Wil men zich een verantwoordelijke fokker noemen dient men in ieder geval
katten die op jonge leeftijd zonder aanwijsbare reden gestorven zijn (bij
voorkeur ook bij liefhebbers!) voor sectie aan te bieden en uit te komen voor
het resultaat hiervan. Graag maken wij u er nog een keer op attent dat het
mogelijk om een cosmetische autopsie te laten doen waardoor u bij teruggave
van de kat hier nauwelijks iets van merkt.
*
Mevrouw. I. van der Gaag, veterinair patholoog, verklaarde op de door haar gehouden
lezing op het Felissana Symposium in november 2001 dat men in Utrecht lang heeft
gedacht dat Cardiomyopathie speciaal bij raskatten voorkwam. Inmiddels is men
er van overtuigd dat dit net zoveel voorkomt bij niet-raskatten. Omdat juist
de raskatten in de beginfase ter sectie werden aangeboden is deze indruk ontstaan.
Bronnen:
MCBFA HCM Guidelines for Breeders 2001
Jody Chinitz, Marcia Munro en Mark D. Kittleson DVM, PhD., Hypertrophic Cardiomyopathy:
A Primer and Update The Scratch Sheet Summer 2001
Wil Janssen, Hartaandoeningen, Over dieren mei juni 2002
Website over Hypertrofische Cardiomyopathie van Jody Chinitz: http://members.aol.com/jchinitz/hcm/
Infofolder Felissana Hartproblemen, september 1999
Verslag Werkgroep Hartproblemen website Felissana http://www.felissana.demon.nl/
Eerder verschenen Nederlandse publicaties:
Gon Vandenbergh , Cardiomyopathie, Its' Coontime! 4/1996
Jody A. Chinitz, Marcia Munro en Dr. Mark Kittleson, Verantwoorde fok en Hypertrofische
Cardiomyopathie, It's Coontime! 4/1996
Valerie Hedden, Een Winn Foundation rapport over: Kennis over Hartziektes stimuleert
wetenschappers katten te bestuderen. It's Coontime! 2/1999
Het bestuur/ de werkgroep Fok en Advies RMC Testen: zin of onzin? It's Coontime!
2/1999
Mooi en Gezond……'Hoofdstuk 16, A. Vermeij - van der Leij, Hypertrophische cardiomyopathie
1999